به گزارش روابط عمومی بنیاد آلاء و به نقل ازروابط عمومی مرکز نوآوری؛ سید امیرحسین حسینی ضمن تقسیم بندی ذی نفعان صنعت خودرو به: مردم، دولت، سهامدار، نیروی کار و واردکننده گفت: من از زاویه منافع مردم و با محوریت خودروی ارزان قیمت و با کیفیت به این بحث ورود می کنم گرچه سلیقه مردم می تواند متفاوت باشد. ۸۵ درصد تقاضای خودرو در دهک ۱ تا ۵ با قدرت خرید ۱۵۰ الی ۵۵۰ میلیون تومان قرار دارد. عملا انگاره مطلوبیت و اولویت صرفه به مقیاس بودن تولید انبوه خودرو را باید زیر سوال رفته دانست.
این پژوهشگر اقتصادی بحث خود را در سه بخش ارائه نمود: ترسیم صحنه اقتصاد ایران در بخش صنعت خودرو، انگاره های وارونه نما و راهکارهای حل مساله.
در بخش اول پس از ارائه آمارهای متنوع از وضعیت موجود، اینچنین به شناسایی مساله ذیل موضوع پرداخت:
بین ۱۱ تا ۱۶ میلیون تقاضای بالقوه در بازار خودرو ایران وجود دارد: شامل ۶ میلیون تقاضای انباشته افراد بالای ۱۸ سال دارای گواهینامه فاقد خودرو از سال ۱۳۹۷ + ۵ الی ۱۰ میلیون تقاضای تعویض و ارتقای خودرو سنواتی مدل های دهه ۸۰
۸۵ درصد تقاضای خودرو در دهک ۱ تا ۵ با قدرت خرید ۱۵۰ الی ۵۵۰ میلیون تومان قرار دارد.
علی رغم منع ۴ ساله تولید پراید در کشور اما همچنان این خودرو در صدر تقاضا قرار گرفته است.
دربخش انگاره های وارونه نما، با تجزیه و تحلیل آماری، انگاره هایی از قبیل گرانی قیمت خودروهای داخلی نسبت به خارجی، نجات بخشی از طریق واردات خودروی صفر یا کار کرده، دولتی بودن صنعت خودرو در ایران به عنوان عامل ضعف و عقب ماندگی به خلاف سایر کشورهای جهان، مورد پردازش و واقعیت سنجی قرار گرفت.
در بخش راهکارها با تمرکز بر محور “آزاد سازی تولید و مردمی سازی صنعت خودرو” تجربه سایر کشورها درخودروسازی کوچک مقیاس، در قالب مواردی از قبیل قانون تولید کنندگان وسائل نقلیه موتوری کم حجم – سال ۲۰۱۵ کنگره آمریکا، اتحادیه تولید کنندگان خودروهای کوچک اروپایی ESCA، گزارش تولید کنندگان خودروهای کم حجم و متخصص بریتانیا در سال ۲۰۲۱ ، خودروهای kei در ژاپن که در خارج از ژاپن به عنوان ماشین شهری یا میکروکار ژاپنی شناخته می شوند، خودروهای تولید شده کارگاهی شرکت ALPANIA، BUGATTI و … و در ایران، تجربه تولید سیناد از شرکت کیش خودرو به عنوان خودروسازی کوچک مقیاس مورد بررسی قرار گرفت.
در ادامه با تجزیه وتحلیل جدول درآمد و سود ۲۳ برند اول خودروسازی جهان، در مقایسه با انجمن خودروسازان کوچک مقیاس اروپا، به شفافیت وضعیت نابسامان برندهای برتر انبوه سازی خودرو در دنیا و در مقابل تجربه موفق و با بازدهی بالای خودروسازی کوچک مقیاس پرداخته شد بطوریکه عملا انگاره مطلوبیت و اولویت صرفه به مقیاس بودن تولید انبوه خودرو را باید زیر سوال رفته دانست. در این مقایسه از میان شاخص های هزینه تولید، سرمایه گذاری، سود و اشتغالزایی صرفا در هزینه تولید، نسبت هزینه کوچک مقیاس به تولید انبوه فزونی دارد و در سایر موارد ارجحیت با کوچک مقیاس ها است.
سرانجام در بخش پایانی نشست براساس تجارب موفق جهانی خودرو سازی کوچک مقیاس و قابل تعمیم بودن این وضعیت در ایران، راهکارهای گام به گام آزاد سازی تولید و مردمی سازی صنعت خودرو کوچک مقیاس در کشور، طرح و بررسی شد.
دیدگاهتان را بنویسید