به گزارش روابط عمومی بنیاد آلاء و به نقل از واحد ارتباطات و رسانه خیرماندگار، یکصد و بیستودومین نشست از سلسلهنشستهای «یک چای، یک تجربه» به همت آکادمی خیر ایران، روز دوشنبه ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ از ساعت ۱۴ تا ۱۵ برگزار شد. در این نشست، معصومه صالحی، مؤسس و مدیرعامل انجمن دمانس و آلزایمر ایران، به بیان تجربه بیش از دو دهه فعالیت تخصصی خود در حوزه دمانس و آلزایمر پرداخت.
صالحی در ابتدای سخنان خود با تفکیک مفهومی «دمانس» و «آلزایمر» توضیح داد: دمانس یک اختلال کلی شناختی است که میتواند علل متعددی داشته باشد و برخی از انواع آن حتی قابل برگشتاند. حدود ۷۰ درصد موارد دمانس را آلزایمر تشکیل میدهد، اما همه دمانسها آلزایمر نیستند.
وی با اشاره به نقش عواملی همچون افسردگی، اضطراب، استرسهای شدید و برخی بیماریهای زمینهای در بروز اختلالات شناختی افزود: تأکید ما بر تشخیص زودهنگام است؛ همانطور که برای جسم خود چکاپ انجام میدهیم، بهتر است پس از ۵۰ سالگی سلامت شناختی خود را نیز ارزیابی کنیم.
بخش مهمی از این نشست به نگاه فرهنگی جامعه نسبت به سالمندان اختصاص یافت. صالحی با انتقاد از برخی ادبیات و رفتارهای نادرست اجتماعی تصریح کرد: ما فرد را مقدم بر بیماری میدانیم؛ همانطور که نمیگوییم سرطانی، نباید بگوییم آلزایمری. او پیش از هر چیز یک انسان است و باید کرامتش حفظ شود.
وی تأکید کرد: ناآگاهی خانوادهها درباره ماهیت بیماری، یکی از عوامل اصلی بروز تنشهای روانی در خانوادههای درگیر با دمانس است و آموزش عمومی را کلیدیترین ابزار کاهش این آسیبها دانست.
مدیرعامل انجمن دمانس و آلزایمر ایران در ادامه، به شکلگیری این انجمن اشاره کرد و گفت دغدغه او از تجربههای نزدیک و مشاهده خلأ جدی آگاهی عمومی درباره این بیماری آغاز شد. او با اشاره به شروع فعالیت انجمن در یک فضای کوچک و با امکانات محدود افزود که امروز این مجموعه در حوزه آموزش، مشاوره، توانبخشی و حمایت از بیماران و مراقبان فعالیت میکند و توانسته شبکهای از انجمنهای استانی را نیز شکل دهد.
یکی از بخشهای قابل توجه نشست، معرفی طرح آموزش کودکان پایه پنجم دبستان درباره نحوه مواجهه صحیح با سالمندان مبتلا به دمانس بود. صالحی با بیان اینکه پیشگیری تنها به حوزه درمان محدود نمیشود، اظهار داشت: اگر آگاهی از کودکی شکل بگیرد، میتوان بخش مهمی از آسیبهای آینده را کاهش داد.
وی هدف این طرح را تقویت ارتباط عاطفی میان نسلها، کاهش انگ اجتماعی و ارتقای بهداشت روان خانوادهها عنوان کرد و آن را تجربهای اثرگذار در سطح بینالمللی دانست.
نشست صد و بیستودوم «یک چای، یک تجربه» با پرسش و پاسخ حاضران درباره چالشهای تشخیص، مراقبت و حمایت اجتماعی از مبتلایان به دمانس و خانوادههای آنان به پایان رسید.
/۹۴۶
دیدگاهتان را بنویسید