به گزارش روابط عمومی بنیاد آلاء و به نقل از روابط عمومی مرکز مددکاری کوثر، چهارمین جلسه از کارگاه آموزشی تخصصی تسهیلگران اجتماعی، روز شنبه ۱۱ بهمنماه ۱۴۰۴ با استقبال و حضور فعال جمعی از مددکاران و فعالان حوزه اجتماعی برگزار گردید.
هدف اصلی این دوره، که به صورت مستمر پیگیری میشود، ارتقای سطح دانش، توسعه مهارتهای تخصصی تسهیلگران و نهایتاً، کمکرسانی مؤثرتر و پایدارتر به جامعه هدف است. مرکز کوثر همواره بر این باور است که آموزش مستمر، سنگ بنای فعالیتهای اثربخش اجتماعی است.
در ابتدای جلسه، دکتر مریمالسادات موسوی، مدرس کارگاه، با مرور نکات مهم جلسات پیشین و جمعآوری بازخورد سازنده از شرکتکنندگان، بحث محوری روز را آغاز کرد. ایشان با طرح پرسش مهمی درباره ماهیت کمکرسانی، به تبیین تفاوت حیاتی میان دلسوزی (احساسات قلبی) و مسئولیتپذیری اجتماعی (تعهد عملی و آگاهانه) پرداخت. موسوی تأکید کرد که در حوزه مداخله اجتماعی، صرف داشتن نیت خیر و دلسوزی کافی نیست؛ رویکرد مسئولانه است که به اقدامی ساختارمند، اثربخش و قابل تکرار در مقیاس وسیعتر اجتماعی منجر میشود.
در ادامه، مفهوم اثر مداخله اجتماعی به صورت عمیقتری مورد واکاوی قرار گرفت. مدرس کارگاه توضیح داد: در فرآیند مددکاری، نتایج و تغییرات ملموس و واقعی که در زندگی افراد یا گروهها ایجاد میشود، اهمیت بیشتری نسبت به نیت خیر افراد دارد. هر مداخلهای باید از منظر خروجی نهایی و میزان توانمندسازی ارزیابی شود تا موفقیت آن تضمین گردد.
در بخش پایانی، بر یک اصل اساسی در مددکاری پایدار تأکید شد: ضرورت اجتناب از اعطای کمکهای مستقیم، فوری و کوتاهمدت. موسوی هشدار داد که این نوع کمکها، اگرچه ممکن است تسکیندهنده به نظر برسند، اما در بلندمدت میتوانند موجب ایجاد فرهنگ وابستگی و انتظار دائمی در افراد شده و به صورت ناخواسته مانع از تقویت اعتماد به نفس و تواناییهای شخصی آنان برای حل مسائل گردند.
وی نتیجهگیری کرد که کمکرسانی واقعی زمانی به معنای واقعی کلمه تحقق مییابد که فرد را به عاملیت فعال در مسیر تغییر خود تبدیل کند؛ این همان رویکرد تحولآفرین و سازندهای است که باید در کانون فعالیتهای اجتماعی قرار گیرد. این تأکید، راهنمای عمل چهارمین جلسه کارگاه بود.
گزارش تصویری این کارگاه را اینجا ببینید
/۹۲۱
دیدگاهتان را بنویسید