به گزارش روابط عمومی بنیاد آلاء و به نقل از روابط عمومی مرکز مددکاری کوثر، کارگاه مهارتهای ارتباط موثر در روابط زناشویی با تدریس الهام پشوتن روانشناس بالینی خانواده روز چهارشنبه ۷ آبانماه ۱۴۰۴ برگزار شد.
در این نشست، موضوع توجه عمیق، شنیدن فعال و استفاده از پرسشهای باز به عنوان عوامل علمی و روانشناختی مؤثر در تقویت صمیمیت و درک متقابل میان زوجها مورد بررسی قرار گرفت.
پشوتن در ابتدای سخنان خود با اشاره به اهمیت «توجه فراتر از کلمات» گفت: توجه واقعی تنها به گفتن جملات محبتآمیز محدود نمیشود؛ بلکه باید در رفتارهای روزمره، نگاه، زبان بدن، و حضور ذهن نسبت به همسر نمود یابد. این نوع توجه، پیام ثبات، احترام و امنیت عاطفی را منتقل میکند.
وی ادامه داد: از دیدگاه روانشناسی تعاملمحور، توجه پایدار یکی از مهمترین نشانههای عشق رشدیافته است و بیتوجهی مکرر میتواند منجر به شکلگیری فاصله روانی و کاهش رضایت زناشویی گردد.
پشوتن اظهار داشت: شنیدن فعال تنها گوش دادن به واژهها نیست، بلکه فرآیندی شناختی و هیجانی است که طی آن فرد با نیت فهمیدن، تمام تمرکز خود را بر گوینده میگذارد. طبق پژوهشهای روانشناسی ارتباطات، این شیوه به کاهش سوءتفاهم، افزایش اعتماد متقابل و تقویت همدلی بین زوجین کمک میکند.
روانشناس بالینی خانواده تأکید کرد: شنیدن فعال مستلزم سه مؤلفه اصلی توجه کامل، بازتاب محتوا و احساس و پرهیز از قضاوت یا ارائه پاسخهای فوری است.
وی افزود: وقتی یکی از زوجین احساس کند واقعا شنیده و درک شده، سیستم هیجانی مغز پیام امنیت و تعلق ارسال میکند. این واکنش باعث بازسازی پیوندهای عاطفی و افزایش ترشح دوپامین و اکسیتوسین، هورمونهای مرتبط با صمیمیت و رضایت است.
پشوتن به اهمیت «پرسشهای باز» در گفتوگوهای زناشویی پرداخت و بیان کرد: پرسشهای باز به دلیل خاصیت کاوشگرانه خود میتوانند همسر را به بیان تجربهها و احساسات درونی تشویق کنند. از نظر روانشناسی ارتباط، این نوع پرسشها نهتنها مانع شکلگیری قضاوتهای سریع میشوند، بلکه فرایند شناخت متقابل و تولید راهحلهای مشترک را تسهیل میکنند.
وی توصیه کرد: زوجها بهجای استفاده از پرسشهای محدودکننده نظیر «چرا این کار را کردی؟»، از پرسشهایی همچون «میتوانی بیشتر برایم توضیح بدهی که چه احساسی داشتی؟» استفاده کنند تا گفتوگو به مسیر همدلانه و سازنده سوق یابد.
در بخش پایانی این نشست، پشوتن تأکید کرد که تمرکز بر یافتن راهحلهای مشترک، به جای بزرگنمایی اختلافها، میتواند ساختار ارتباطی زوجها را از حالت دفاعی به حالت همکارانه تغییر دهد. وی خاطرنشان کرد که مجموعه عواملی چون توجه آگاهانه، شنیدن فعال، پرسشهای باز و پرهیز از پاسخهای واکنشی، نه فقط از دید روانشناسی بلکه از منظر علوم ارتباطات، چهار ستون اصلی برای شکلگیری روابط سالم، پایدار و رضایتبخش هستند.
دیدگاهتان را بنویسید